Vijf ijsjes

Vanmorgen was ik extreem vroeg uit bed gestapt, zodat ik in de koelte van de ochtend onze Ezrah kon uitlaten en daarna de woning even luchten.

Zo gezegd zo gedaan en terwijl ik daarna  bezig was met de havermout vroeg ik mij af hoe de bewoners in het verzorgingshuis deze hittedag zullen doormaken en gelijk schoot mij het woord IJS in gedachten.

Al mijmerend kreeg ik een flashback van meer dan 60 jaar geleden.

Wij woonden met ons gezin, vader , ikke, Henk en Alie 'achter op het Ommerkanaal ' in een dienstwoning van de boer waar mijn pappa voor werkte.

In de buurt van dit huis had de boer ook land liggen en ik werd al snel ingeschakeld bij het binnenhalen van hooi en stro door op de tractor te (moeten) rijden. 

Zo in het weiland was dat geen punt, maar wanneer er twee volle wagens met hooi naar de boerderij moesten worden gebracht wilde mijn vader dat ik het eerste stukje op de harde weg moest 'sturen' 

Nu wil het geval dat in dit stukje een brug lag en deze lag diagonaal in de weg.  Bij het naderen van deze brug begon ik keihard te schreeuwen, want ik was bang dat we in het water zouden rijden..  Mijn vader zat naast mij op het spatbord en riep uit alle macht "doorrijden!!, je kunt het wel".

Hij kreeg gelijk,  het ging goed.

De boerderij van Klaas Reijne, pap zijn baas, lag in Dedemsvaart en ik ging mee om hooi te lossen in de hooiberg. Deze hooiberg was voorzien van een electrisch hooikanon en ik deed goed mijn best om alles naar boven te krijgen.

Toen de klus was geklaard kreeg ik van boer Klaas 50 cent als beloning. Oei, dat was ff moeilijk want ik had nooit geld in handen en wat ik kreeg ging altijd direct de spaarpot in. 

Dicht bij de boerderij was een kruidenier, de familie Oosterveen, en die verkocht ijs.  Ik daar naar toe en met een begerige blik keek ik in de ijskast en wist niet wat te kiezen. 

Eén van 50 cent? , ja maar dan heb ik niets meer over, Of, vijf voor 50 cent? ja, dan heb ik veel meer waar voor mijn centjes en ik besloot het laatste te doen.

Eenmaal terug bij de boerderij ontdekte ik dat ze alle vijf even hard aan het smelten waren en ik begon als een razende te eten.  Ja, wist ik veel!

Oude Klaas zag dat en waarschuwde mij dat ik dit niet weer moest doen, want ik kon er wel aan dood gaan.

Gompie, dat wist ik ook niet. Ik was nog erg jong en onbevangen.

Nu weet ik beter en koop geen 5 ijsjes, maar een grote beker ijs bij Ekkelenkamp in Ommen  voor iets meer dan 5 euro.