D D D,  wat bedoel je daarmee?

Een vreemde aanhef en ik zal het proberen uit te leggen.

Aankomend december is het 3 jaar geleden dat ik met pensioen ben gegaan.  En als ik zo terug kijk, denk ik, waar blijft de tijd?  

In het begin was het wel wennen, van een druk ritme naar .... niks.  Een hele overgang die wel even tijd vergde.  Maar nu loopt het gesmeerd en zijn de dagen zo maar weer gevuld met van alles en nog wat.

In de ruim 49 jaar van mijn werkleven heb ik altijd een min of meer dienstverlenende functie gehad en dat is mij ook op het lijf geschreven. Een ander tevreden maken is toch helemaal top.

Door het regelmatig bezoeken van een oude dame, die bij ons in de gemeente zat, kwam ik "binnen de poorten" van een verpleeghuis. En toen mijn pensioen naderde werd de welzijnscoach getipt dat ik misschien wel vrijwilligerswerk wilde gaan doen. 

Om een lang verhaal kort te maken, daar heb ik ja op gezegd en al snel ging ik wekelijks met mijn fietsmaatje van 85 op de elektrische driewieler Ommen en omgeving verkennen.

Ze is dementerend en mag zonder begeleiding niet naar buiten. Omdat ik totaal geen binding heb met dementie, was dit voor mij geheel nieuw. Dementie is niet te genezen en mijn taak is haar een aangename tijd te bezorgen in de vorm van activiteiten die ze nog kan doen. We fietsen inmiddels meer dan 2 jaar samen en zijn dikke maatjes. Zij geniet enorm van de natuur en de rust en daar word ik ook blij van. Zo dankbaar werk!

Inmiddels is er een tweede fietsmaat bijgekomen en deze heer is altijd postbode geweest en kan fietsen van wonder en geweld.  Elke week samen op de pedalen en onder het genot van veel verhalen trappen we heel wat kilometers weg.  We lachen veel en  houden ook beiden van een tussenstop voor "het binnenhalen" van wat lekkers.

In het verpleeghuis, in mijn situatie "De Hoekstee" in Ommen, zie je veel vormen van dementie en ik heb grote bewondering voor de verzorgenden  die met veel liefde en toewijding de bewoners helpen.

En dan nu de letters D D D 

D>  dementie, een ziekte waarin de hersenen langzaam "verdwijnen"  Geheugenproblemen,  motorische storingen en gedragsveranderingen zijn vaak het gevolg.  Maar een uitzondering daargelaten, zijn ze gewoon lief. Ik hoor anderen vaak zeggen dat ze dit niet zouden kunnen en het eng vinden.  Dat is jammer want het is echt niet eng!! 

D> driewieler,  het is zo belangrijk dat "onze mensen" regelmatig buiten komen en fietsen is wat dat betreft een heel goede beweging. Maarrrrr,...... dan moeten er wel vrijwilligers zijn. Dus heb je tijd over, zoek een welzijnscoach in een verpleeghuis in jouw omgeving.  Echt, het is zo dankbaar werk en je krijgt er enorm veel voor terug. 

D> doen,  dat lijkt mij duidelijk.  Gewoon de stoute schoenen aantrekken. En als laatste wil ik opmerken, dat ik, volkomen blanco binnenkomend, goed ben begeleidt.   Je wordt echt niet zo maar losgelaten.

Ik hoop dat ik jou met mijn verhaal heb geraakt.

hartelijke groet van mij.

 Bijna 50 jaar geleden !!!

Een geliefde bezigheid van mij is het zoeken van mooie liedjes op You Tube. Vooral nu, want we gaan op de laatste zondag van deze maand in onze gemeente een zangdienst met Johan de Heer liederen houden.   (Jij die dit leest, van harte uitgenodigd in de Carrousel te Ommen, aanvang 10:00 uur.)

Dit zijn liederen die tot je hart spreken en die je met volle overtuiging kunt zingen tot eer van Onze God.

Uit verhalen van anderen hoorde ik dat er vroeger op zondagavond samen in de huiskamer werd gezongen, al of niet met gitaar of ander instrument en dan werden van te voren de stemmen verdeeld. Elk gezinslid, ook kids, kreeg een stem toegewezen en zo leerde men al heel vroeg om meerstemmig te zingen. Geweldig!! daar kan ik jaloers op zijn.

Al scrollende kwam ik een lied van heeeel lang geleden tegen en daar wil ik wel iets over kwijt.

Zo rond de leeftijd van 21 jaar kwam ik in Dedemsvaart, waar ik toen woonde, in contact met een groep jonge mensen die elke vrijdagavond bij elkaar kwamen om samen te zingen, te bidden en te lezen uit de Bijbel. Voor de Voarters onder ons:  Youth for Christ/Avereest!

In het huisje van Wim Jonker, pal achter de oude gereformeerde kerk aan de Langewijk troffen we elkaar en ik heb daar nog heel warme herinneringen aan.  Wat mij vooral opviel is het enthousiasme van de jongeren om met de Bijbel bezig te zijn, de grote vrijmoedigheid om daar over te spreken en het mooie zingen met een gitaar.

Deze avonden hebben mij enorm geholpen om een persoonlijke band met God te krijgen. 

"Sing hallelujah to The Lord" is een nummer wat we vaak zongen. Eenvoudig en recht uit het hart om God te danken en Hem de eer te geven die Hem toe komt.  En ook om uit te spreken dat Jezus Overwinnaar is en Onze Redder voor de eeuwigheid en straks terug zal komen om ons te halen.

https://youtu.be/nJSJUEsUR0g?si=JO5f-hNHueORWoIu

een hartelijke groet

Bé

 Een juk.

Een heel ouderwets woord.  Maar de betekenis is geniaal!!

Uit mijn dagboek:

Aan het eind van zijn leven zei Winston Churchill: 'Als ik terugkijk op al mijn zorgen, moet ik denken aan het verhaal van de oude man die op zijn sterfbed zei dat hij veel problemen had gehad in zijn leven, maar dat de meeste nooit waren gebeurd.'

Churchill had het over de last van zorgen over dingen die nooit gebeuren. Denk maar aan het citaat van Nicolaas Beets, dat spreekwoordelijk is geworden: 'Een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest, doch dat nooit op zal dagen. Zo heeft men meer te dragen, dan God te dragen geeft.' Er zijn veel verschillende soorten lasten in dit leven en sommige zijn heel reëel. 

Jezus zegt: 'Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven.
Neem Mijn juk op u (…) en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.’ (Mattheüs 11:28-30).

Een juk is een gereedschap dat Jezus waarschijnlijk wel gemaakt heeft als zoon van een timmerman. Het is een houten werktuig waarin twee dieren, meestal ossen, bij de nek aan elkaar werden vastgemaakt om samen een ploeg of wagen te trekken. Het juk was bedoeld om de last gemakkelijker te kunnen dragen.

Ik vind de vertaling van Eugene Peterson in The Message heel mooi: 'Ben je vermoeid? Uitgeput? Heb je het helemaal gehad met religie? Kom dan naar Mij. Ga met Mij op pad en Ik geef je je leven terug. Ik zal je laten zien wat echte rust is. Ga met Mij mee en volg mijn voorbeeld, dan doen we het samen. Leer het ongedwongen ritme van barmhartigheid. Ik laat je niets doen dat te moeilijk voor je is of niet bij je past. Blijf bij Mij en Ik leer je vrij en licht door het leven te gaan' (vv.28-30).

GOD IS LIEFDE. en die liefde van Vader geldt voor iedereen.  Onze Vader heeft zijn schepselen, wij dus, niet als robot gemaakt, maar als mensen met een vrije wil. Dus jij mag kiezen of je Zijn uitgestoken hand wilt aannemen en zo samen het juk van het leven te kunnen dragen.

Weet dat Jezus ook voor jou is gestorven, opgestaan en de macht van de zonde heeft gebroken. En dat aan te nemen maakt ons een hemelburger, met uitzicht op een magnifieke plek in de eeuwigheid.

Zondag zingen we dit lied:

https://youtu.be/npJYbEQAPsU?si=24pQ1C3YYmbxd6JD

Make Room

INTRO

VERSE

Here is where I lay it every burden every

This is my surrender, this is my surrender

Here is where I lay it every lie and every

This is my surrender

CHORUS

And I will make for you

To do whatever you to, to do whatever you to

And I will make for you

To do whatever you to, to do whatever you to

INSTRUMENTAL

BRIDGE

up the ground of all my tradition

down the walls of all my religion

way is better, way is better

ENDING

Here is where I lay it you are all I'm chasing

This is my surrender

CCLI Lied # 7122057

© 2018 A New Song For A New Day Music | Community Music Songs | Curb Songs | Father of Lights Publishing | Mike Curb Music

Uitsluitend voor gebruik onder de SongSelect® gebruiksvoorwaarden. Alle rechten voorbehouden. www.ccli.com