Dinsdag.

Sinds 1 juni van dit jaar heb ik een nieuwe functie binnen het Rijk waar ik mij echt op mijn plek voel.
Dit betekent dat ik misschien één keer per week naar Emmen spoor en de rest van de dagen thuis werk of via Zwolle een andere kant op ga.

Elke dinsdag hebben we een wekelijks overleg in De Knoop in Utrecht. Een dag van samen problemen bespreken en onze werkinstructie verfijnen. In een team van 9 personen proberen we mensen met belastingproblemen te ondersteunen en door middel van  persoonlijke aandacht en hulp  hun situatie beheersbaar te maken en oplossingen te vinden.
Dankbaar werk en omdat we allemaal een 'pietje speurneus' mentaliteit hebben vormen we een hechte groep.

Vorige week dinsdag trof ik op de terugreis, in Zwolle, Ruben op het perron aan.  De trein zat nog op slot en hij zag mij van verre al aankomen en zwaaide een keer. Ruben is één van de zoons van vrienden van ons.
We gaven elkaar een hand en zodra we naar binnen konden, vonden we een plaats naast elkaar. Dat was wel geluk hebben , want de trein zat bommetje vol.
Gezellig keuvelend spoorden we zo verder naar het oosten des lands.

Hij vertelde mij een mooi verhaal, van wat hij in de trein van Veenendaal naar Zwolle had beleefd.
Onderweg kwam de catering voorbij en dat is tegenwoordig een man of vrouw die voor en achter is beladen met allerlei lekkere dingen die een treinreis veraangenamen. Uiteraard moet je wel dokken!!
Tijdens die reis was het een jongeman die met veel behendigheid door de wagon ging en 'onderweg' zijn waar met verve probeerde te slijten.
Hij deed gewoon zijn best en dat valt te waarderen. Alleen bij elke verkoop sloot hij de deal af met een bijzondere zin: "een gezegende reis verder".

Ruben vertelde dat met groot enthousiasme en we genoten beiden van dit mooie voorval.

Gisteren reisde ik met een collega naar huis en op hetzelfde traject kwam de catering voorbij.
De jongeman keek mij aan en vriendelijk gaf ik te kennen dat ik niets hoefde.
Eén stoel achter mij kwam hij in gesprek met een passagier die hem van alles vroeg. De cateraar vertelde dat hij student is en psychologie studeert en straks bij een baan naar de GGZ wil gaan.
Echt een persoon die weet wat hij wil en daar ook met overtuiging over kan spreken.
EN hij sloot zijn betoog af met de zin: "" een gezegende reis verder."

Ik spitste mijn oren, want dit had ik toch eerder gehoord!!....bijzonder !!!


"aan 's Heeren zegen is het al gelegen"

wie wil dat nou niet toegewenst krijgen.....

hartelijke groet uit de Putter.