Belastinghumor in Raalte.

Even een aanloopje tot.... Mijn vrouw is een heel spannend boek aan het lezen en dan grijp je al snel elke gelegenheid aan om er even in te duiken.. Op een gegeven moment hoorde ik haar zeggen: " heb het boek uit en nu ga ik even dit en dat doen."

Ik begon te gniffelen.......

Haar woorden herinnerden mij aan een gebeurtenis van jaren geleden in de tijd dat ik op het belastingkantoor in Raalte werkte en er nog geen computer aanwezig was. Dus het papieren tijdperk.

Dit betekende dat de Ontvanger,  bij betalingsachterstand,  een  aanmaning stuurde of een dwangbevel uitvaardigde. ( wauw, wat een woord: eens een ambtenaar, altijd een ambtenaar) Dat deden we vaak met meerdere collega's samen, want het was nogal een klus. We spraken dan over 'vervolgen'. 

Alles met de pen en ons draaiboek was een enorm lang en zwaar kohier. Dit laatste is een grote stapel papieren, waarin de naam, adres, aanslagnummer en het openstaand bedrag van elke burger staat genoteerd. De bundel werd met schroeven bij elkaar gehouden en was de tijd van 'vervolgen' aangebroken dan werd het kohier uit elkaar gehaald en in parten over de collega's verdeeld. 

Echt een mooi voorbeeld van saamhorigheid. ( waar blijft de tijd van pen en karbonpapier!)

Eén van mijn collega's in Raalte werd bij de start van zijn carriere opgedragen te gaan 'vervolgen'. Dat ging hem blijkbaar mirakel goed af, want na verloop van tijd had hij de klus geklaard en sprak de volgende woorden: " 'k het boek uut, wat mut ik nou goan doen?" ( Sallands dialect! ))

Dat was binnen de belastingmuren een hilarische opmerking, want een kohier is geen boek maar een register.  Maar zijn opmerking kan ik plaatsen, want ook ik kwam als Dedemsvaarts plattelandsknulletje, in het stadse Zwolle te werken. Je komt binnen en weet werkelijk niets!. Alles is nieuw en bijna wereldvreemd.  

Dus in die zin kan ik mij de opmerking van deze Raalternees begrijpen.  

Alle kantoren, waar ik in de loop van 49 jaar heb gewerkt, hadden hun bijzonder herinneringen. Ik kan mij nog voor de geest halen dat ik in Raalte elke maand een afspraak met een ondernemer had die periodiek zijn regeling moest herzien. Op een gegeven moment word je dan een beetje vertrouwd met elkaar en op een dag wilde hij mij iets zeggen. Het was blijkbaar gewichtig, want hij vroeg van te voren of ik niet boos zou gaan worden. Dat beloofde ik en heel nieuwsgierig keek ik hem aan.

"Ik kan wel zien dat je Gereformeerd bent, want jouw hoofd staat scheef.  Bij het luisteren naar de preek neigt jouw hoofd een beetje naar rechts en dat is de houding van elke kerkganger die naar de preekstoel omhoog kijkt. En..... je hebt 2 kinderen, speelt orgel en rookt Caballero."

Ik was sprakeloos, maar moest ook vreselijk lachen. Hoe komt hij daar op, vroeg ik mij af.

En het mooie was, dat alles klopte, behalve de sigaretten, want ik rookte Stuyvesant.

En zo kan ik nog wel even door gaan..............

Good goan!!